อึก!
เสียงกลืนน้ำลายของเธอดังขึ้นอึกใหญ่ สมองมันเผลอคิดไปตอนที่เธอกำลัง...
อม! เธออมของเขาจริงดิ แต่เหมือนว่าอมไปแล้วจริงๆ นะ อีกทั้งยังรู้สึกคับปากมากเลย
"ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย..."
คนตัวเล็กแทบจะส่ายหน้าไปมา ราวกับตัวเองเป็นพัดลมก็ไม่ปาน เมื่อคืนเธอทำตัวเป็นผู้หญิงร่านรักมากเลย อีกทั้งเธอยอมให้เขาโจนจ้วงเข้ามาอย่างเต็มใจด้วยสิ
ทั้งที่มันเป็นครั้งแรกของเธอแท้ๆ
"ทำไมเฮียไม่ห้ามชาเนี่ย..."
เธอได้แต่พึมพำเสียงแผ่ว ถ้าเธอเผลอจู่โจม ก็ช่วยห้ามกันหน่อย ไม่ใช่เข้าร่วมจนเลยเถิดกันแบบนี้
เมาทีไร เธอมักจะทำอะไรที่สิ้นคิดตลอดเลย และนี่มันยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ที่เธอเผลอลืมตัว และปล่อยใจไปตามอารมณ์ของตัวเอง
คนตัวเล็กค่อยๆ ขยับตัวออกอย่างช้าๆ เพราะไม่อยากให้คนที่นอนหลับอย่างสบายตื่นขึ้นมาในตอนนี้...
เธอยังไม่พร้อมจะเจอ หรือพูดคุยกับเขาในตอนนี้
อายมากเลย... อายที่เป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ แต่กลับโดนเขาก
