ในเวลาต่อมานั้น.. ร่างแกร่งอุ้มเธอผ่านคณะบริหาร ตรงดิ่งมายังตึกธุรการ ในตอนแรกเธอคิดว่าเขามีธุระอะไรที่ตึกนี้หรือเปล่า แต่เมื่อเห็นห้องที่เขากำลังจะอุ้มเธอเข้าไปนั้น... 'ห้องพยาบาล' คนตัวเล็กถึงกับเอ่ยปากถามเขาออกไป "เฮีย... ไหนบอกกลับห้อง แล้วพาชามาห้องพยาบาลทำไม" เธอไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย แต่เขาพาเธอเข้ามาห้องพยาบาล ที่ภายในห้องไม่มีใคร เพราะมีไว้เพื่อปฐมพยาบาลเบื้องต้นเท่านั้น พึ่บ! เขาเลื่อนผ้ากั้นลงมาปิดเตียงของเราเอาไว้ แล้ววางเธอลงบนเตียง ก่อนจะนั่งลงใกล้กัน เขาเอื้อมมือลงไปถอดรองเท้าของเธอออก ก่อนจะยกเรียวขาสวยให้ขึ้นมาพาดตรงตักเขาเอาไว้ "ก็เราบอกข้อเท้าแพลง เฮียก็พามาทายาก่อนกลับไง" เขาหลุบสายตามองข้อเท้า พร้อมกับปลายเท้าของเธอเพื่อหาร่องรอยช้ำ แต่ก็พบเพียงเท้าขาวๆ และตาตุ่มสีชมพูของเธอเท่านั้น เธอตัวขาวมาก ขาวจนตาตุ่มยังเป็นสีชมพู เขาก็คงไม่ต้องบอกถึงส่วนอื่น ที่โคตรจะ

