และเมื่อเงยหน้าขึ้นมามองเขาอีกครั้ง ก็พบว่าใบหน้าหล่อๆ ของเขามันเหยเกขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
"ขอเฮียขยับหน่อย เรานั่งทับของเฮียจนมันหายใจไม่ออกแล้ว"
ก็ไหนบอกให้เธอนั่งสักสอง สามชั่วโมงยังได้ นี่เธอนั่งแค่ชั่วโมงเดียว เขาก็ไม่ไหวแล้วเหรอ?
"..." เมื่อเห็นว่าเขาส่งสีหน้าเหยเกออกมาแบบนั้น คนตัวเล็กเลยขยับสะโพกออกเล็กน้อย แต่นั่นก็ยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อแดงซ่านขึ้นมา พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่เอื้อมมาจับตรงสะโพกของเธอ พร้อมกับออกแรงบีบตรงส่วนนั้น
"ชา... ซนเหรอ" ใบหน้าของเขาเริ่มจะจริงจังขึ้นมาแล้วนี่สิ จากที่อมยิ้มแกล้งเธอไปเมื่อครู่ ตอนนี้ใบหน้าหล่อของเขากลับมาเรียบตึงยิ่งกว่าเก่า
ตึงพอๆ กับส่วนล่างของเขาที่แทบจะดันทะลุกางเกงยีนออกมา
"ชาแค่จะขยับให้มันหายใจออกแค่นั้น" แต่ไม่รู้ว่าเธอขยับผิดไปหรือเปล่า
เพราะยิ่งขยับอะไรบางอย่างภายในกางเกงของเขาก็ยิ่งกระตุก และดุนดัน
