แต่เธอไม่คิดว่าเฮียบิ๊กจะทำหน้าเศร้าใส่เธอ... เขากำลังเสียใจงั้นเหรอ
"หรือต้องให้เฮียเกิดอุบัติเหตุก่อนใช่ไหม เราถึงจะมาหาเฮีย" ริมฝีปากของเขาแดงก่ำไปหมด มันถูกเม้มเข้าหากัน ราวกับกำลังกลั้นอารมณ์ของตัวเอง อีกทั้งยังได้ยินเสียงสะอื้นของเขาดังขึ้นเบาๆ
"เปล่าสักหน่อย" เธอเองก็แทบจะหาเสียงตัวเองไม่เจอ รู้สึกใจหวิวไม่ต่างกับเขาหรอก
"ไม่ห่วงเฮียเลยใช่ไหม" เขาสูดหายใจของตัวเองเบาๆ
"ห่วงสิ ไม่ห่วงจะมาเหรอ แค่เห็นว่าเฮียไม่เป็นไร ชาก็โล่งใจมากเลย" เธอเอ่ยพร้อมกับเอื้อมมือไปลูบผิวแก้มเขาเบาๆ เฮียบิ๊กซบใบหน้าของเขาลงบนมือเธอ ส่วนคนตัวเล็กก็ได้แต่สำรวจแผลตรงส่วนอื่นของเขา "นอกจากแขนแล้ว เฮียไม่เจ็บตรงไหนแล้วใช่ไหมคะ บอกชาหน่อย"
เธอเอ่ยถามเขา และเขาก็เอ่ยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว
"เจ็บ..."
"..." เธอเงียบไป มือเขาจับมือของเธอไปแตะอยู่บนหน้าอกข้างซ้าย ที่เต้นกระหน่ำอย่างรุนแรงของเขา
"เจ็บตรง
