"เฮียหึงว่ะ"
"ฮะ?" คนตัวเล็กถึงกับกะพริบตาปริบๆ ไม่รู้ว่าตัวเองหูเพี้ยน หรือเขาพูดว่า 'หึง' เธอจริงๆ
ฝ่ามือแกร่งของเขามันเลื่อนเข้ามาโอบกอดเอวเล็กของเธอไว้ ราวกับหวงแหนกัน รับรู้ได้ว่าเขากำลังตัวสั่นนิดๆ จนเธอต้องยกมือขึ้นลูบผมตรงท้ายทอยของเขาเบาๆ ราวกับปลอบประโลมกัน
เธอไม่รู้ว่าตอนนี้ควรทำยังไง ได้แต่ปล่อยให้เขาซบหน้าอยู่บนไหล่เล็กๆ ของเธอ จนกระทั่งเขาเอ่ยพึมพำกันอีกครั้ง
"เฮียกำลังหึงเธออยู่หรือเปล่า อาการแบบนี้เรียกว่าหึงไหม แต่เฮียไม่ชอบเลย ไม่ชอบตัวเองในเวอร์ชันแบบนี้ มันทำให้เฮียดูไม่คูลเลย คนคูลๆ เขาไม่หึงกันใช่ไหม"
อ่า... หึงจริงๆ สินะ แล้วเธอไปทำให้เขาหึงตอนไหน
"เฮียหึงชาเรื่องอะไรคะ" คนตัวเล็กเอ่ยถามเขาออกไป ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปโอบเอวหนาของเขาเอาไว้
"เฮียไม่ชอบให้ไอ้ตัวผู้ที่ไหนมายุ่งกับคนของเฮีย"
"..." ชารีนถึงกับเงียบไป ฝ่ามือของเขาที่โอบกอดอยู่บนเอวของเธอยิ่งกระชับแน
