พิชชาโยกตัวขึ้นลงแรงขึ้นเรื่อยๆ จังหวะไม่สม่ำเสมอเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ทำให้ปริญญ์แทบขาดใจ ร่างเล็กหอบหายใจถี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทก เสียงครางหวานพร่าดังสะท้อนในห้อง
"อ๊ะ…อ๊ะ…คุณปริญญ์…อ๊าา…"
เขาจ้องเธอเขม็ง ดวงตาคมสั่นวูบด้วยแรงปรารถนา ไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่ปกติเขินอายจะกล้าเร่าร้อนขนาดนี้ ปริญญ์กัดฟันยกมือขึ้นบีบเอวเล็กแน่น เร่งให้เธอขยับแรงกว่าเดิม จังหวะที่กระแทกลงมาทำให้เสียงครางของพิชชาแตกพร่าหลุดลั่น
เธอหลับตาปล่อยเสียงครางหวิวอย่างหมดสติ ทั้งเมา ทั้งเสียว จนร่างกายสั่นระริก มือเล็กจิกลงบนแผ่นอกเขาแน่นเหมือนยึดเหนี่ยวกับความจริงเพียงหนึ่งเดียว
"พีช…ผมจะไม่มีวันปล่อยให้คุณหลุดมือแน่นอน…อ่าา"
ปริญญ์พึมพำเสียงพร่าขบกรามแน่น เขาเด้งสะโพกรับแรงโยกของเธอเต็มแรง เสียงกระแทกดังสอดประสานกับเสียงหอบกระเส่า ร่างเล็กสะท้านเฮือก สะโพกกระตุกถี่ เสียงครา
