“แต่คุณเป็นแฟนผมนะพีช ผมจะไม่ยอมอยู่ห่างคุณเด็ดขาด”
ปริญญ์เอ่ยตัดเบาๆ พลางเร่งเครื่องให้รถไหลไปตามเส้นทางที่เขาคุ้นเคย
เธอเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นถี่แรงกับคำว่าแฟนที่เขาพูดออกมาแบบไม่ติดขัดเลยสักนิด สุดท้ายแล้วเธอก็ตัดสินใจถามสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจ
"คุณปริญญ์! คุณแน่ใจเหรอคะว่าจะคบฉันเป็นแฟนจริงๆ"
"ผมทำถึงขนาดนี้แล้ว คุณยังไม่เชื่อใจผมอีกเหรอพีช"
"ฉันแค่...เอ่อ..."
"แค่ไม่แน่ใจในตัวผม หรือคุณคิดว่าผมเห็นคุณเป็นของเล่น"
"..."
"หรือความจริงแล้วคุณไม่รักผมกันแน่"
ยังไม่ทันที่พิชชาจะพูดจบปริญญ์ก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง คำพูดที่พรั่งพรูออกมาจากปากของเขาทำเอาพิชชานั่งนิ่ง เธอไม่คิดว่าเขาจะมีความคิดอย่างนี้กับเธอเช่นกัน
บรรยากาศในรถดูอึดอัดขึ้นมาทันที ตลอดทางทั้งคู่ไม่พูดอะไรกันอีกเลย กระทั่งรถเลี้ยวเข้าสู่คอนโดหรูใจกลางเมือง ไฟหน้ารถสะท้อนกับกระจกสูงระฟ
