ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!
"อ่าา...ผมก็กำลังพาคุณไปห้องน้ำไงพีช"
ปริญญ์เอ่ยเสียงแหบพร่า เขาก้าวเดินไปทางห้องน้ำทีละก้าว แต่ทุกก้าวเต็มไปด้วยแรงกระแทกเร่าร้อนไม่หยุด มือใหญ่ประคองเอวเธอแน่นราวกับจะฝังร่างไว้กับตัวเอง พิชชาเกาะต้นคอเขาแทบขาดใจ เสียงครางดังลั่นสะท้อนผนังห้อง
“อ๊ะ…อ๊าา...ไม่ไหวแล้ว...อื้อ...เสียว”
"อ๊ะ...อ๊ายยย"
พิชชากรีดร้องเสียงดังลั่น ยังไม่ทันถึงห้องน้ำร่างเล็กก็เกร็งสะท้าน แล้วปลดปล่อยน้ำหวานออกมาอีกครั้งกลางอ้อมแขนแข็งแรงของเขา
“อื้มม...ตอดลำดีฉิบหาย...ซี้ดด”
ปริญญ์กัดฟันแน่น ยกยิ้มพร่ามองเธอที่สั่นสะท้านในอ้อมแขน แล้วกระซิบข้างหูเสียงพร่าติดหอบ เขายังคงอุ้มเธอแนบแน่น เดินต่อไปทีละก้าวพร้อมแรงกระแทกหนักหน่วง ห้องทั้งห้องยังคงสะท้อนด้วยเสียงครางหวานพร่าที่ไม่มีทีท่าจะเงียบลงเลย
ปริญญ์พาร่างบางเข้ามาถึงห้องน้ำ เสียงน้ำจากฝักบัวดังประสานกับลมหายใจหอบแรงของทั้งคู่ มือหนากดร่า
