“เป็นไงบ้างเมี่ยง กี่ขีด”
สายฟ้ายืนลุ้นอยู่นาน อดใจไม่ไหวจึงเปิดประตูห้องน้ำพรวดเข้ามา เห็นมัสยานั่งอยู่บนชักโครก มือกำแท่งพลาสติกสีขาวแน่น ใบหน้าซีดเผือดแล้วก็อดที่จะตกไม่ได้ จึงรีบตรงดิ่งไปประคองคนตัวบางเข้าสู่อ้อมกอด
“เมี่ยง เป็นอะไร ไม่ต้องเครียดนะ ฉันอยู่นี่แล้ว”
เธอผวากอดเขาแน่น ตัวสั่นสะท้าน แต่ไม่ยอมปล่อยแท่งสีขาวออกจากมือ
“ใจเย็น ๆ เมี่ยง”
มือใหญ่ลูบแผ่นหลังบอบบางภายใต้ชุดนอนกระโปรงผ้าพลิ้วไหวเนิ่นนานจนเธอเริ่มตั้งสติได้ จึงค่อย ๆ ผละออกมาจากอ้อมกอดของเขา
“เธอโอเคไหม”
เขาลูบต้นแขนและใบหน้าขาวเนียน สีหน้าและแววตาบ่งบอกความเป็นห่วง
“อะ โอเค”
“ไหน ผลว่ายังไง”
คนตัวโตยกมือข้างที่กำแท่งพลาสติกสีขาวขึ้นมา มองมันสลับกับใบหน้าภรรยา ก่อนจะดึงมันออกมาจากมือเล็กช้า ๆ
“ขอฉันดูหน่อย”
ทันทีที่แท่งพลาสติกเจ้าปัญหาหลุดออกจากมือเธอ ก็ปรากฏแถบสีแดงเข้มสองขีดเต็มสองตา
สายฟ้าคลี่ยิ้ม น้ำ
