"มึงจะไปไหนวะ..ช่วยสนใจกูหน่อยได้ไหม" เสกสรรพูดขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนไม่สนใจแถมยังจะเดินหนีไปอีก
"มึงนั่งร้องไห้อยู่นี่ไปก่อนเดี๋ยวกูมา"
"อ้าวไอ้นี่แทนที่จะปลอบใจเพื่อน"
เขาเห็นท่าทางของเธอแปลกๆ ก็เลยรีบเดินตรงมาบ้านที่เธออาศัยอยู่
"เป็นอะไรครับ" ชายหนุ่มถามแม่แต่สายตาจ้องมองลูกสาวของท่านแบบเป็นห่วง
"เห็นบอกว่าคลื่นไส้เวียนหัว แม่กลัวว่าอาหารจะเป็นพิษ"
"อาหารเป็นพิษเหรอครับ ไปโรงพยาบาลดีกว่า"
"ไม่ต้องหรอกแค่พักคงจะหาย" หญิงสาวพยายามกล้ำกลืนไว้ถึงแม้ว่าจะยังอยากอาเจียนอยู่ก็ตาม
"..ไปโรงพยาบาลกัน" เขาเดินเข้ามาใกล้และก็พูดไม่แรงเท่าไร ..แต่ถ้าตรงนี้ไม่มีแม่ของเธออยู่ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธป่านนี้เขาคงจะพาไปได้แล้ว
"ก็บอกว่าไม่เป็นอะไรไง ฉันต้องเตรียมอาหารไปส่งให้พ่ออีก" ตอนนี้พ่อของเธอลงไปที่สวนผักกับลุงพงษ์แล้ว
หญิงสาวเดินเข้าไปหาไฟที่ก่อไว้เพื่อที่จะจัดการต่อ แต่พอเข้ามาใกล้ก็เริ่มเห
