"พี่ตะวันขึ้นนอนแล้วเหรอป้า" มะลิซ้อนที่เดินตามมาพอเห็นป้าก็ทักขึ้น
"เอ็งนี่ชักจะเหลวไหลเข้าไปทุกทีแล้วนะไอ้มะลิ บ้านไม่กลับน้ำท่าไม่ตัก"
"ขอโทษครับป้าเดี๋ยวผมทำให้..ป้าวางไว้เลย"
"จะทำได้ยังไงเดี๋ยวก็ตกหัวทิ่มลงไปในบ่อน้ำเมาขนาดนั้น..ไม่รู้จะกินอะไรนักหนา" ที่บ่นไม่ใช่เพราะอะไรก็เพราะเป็นห่วงนั่นแหละ
"แหะๆ ป้าก็" พวกเขาก็เหมือนวัยรุ่นทั่วไปชอบสังสรรค์เฮฮา มันเป็นชีวิตที่มีเสน่ห์มาก
เสียงคนที่คุยกันอยู่ใต้ถุนบ้านยังดังก้องออกมาหาคนที่ยืนแอบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ เหนือตะวันรีบถอดเสื้อตัวเดียวที่มีอยู่ มาสวมใส่บนเรือนร่างของเธอ พร้อมกับติดกระดุมให้เรียบร้อย เพื่อที่จะปิดบังร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอไว้ก่อน
ทั้งสองไม่พูดอะไร และก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกันด้วย เพราะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมาก
พอมีเสื้อผ้าปิดบังร่างกาย มิลานก็รีบแยกตัวออกจากเขา กลัวว่าเหตุการณ์แบบเมื่อสักครู่มันจะเกิดขึ้นอีก
