วันและเวลาเดียวกันนั้น..
มิลานเล่าเรื่องทุกอย่างให้ป้ากับลุงฟัง เธอเล่าไปจนถึง เธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด และเขาก็มีคู่หมั้นที่กำลังจะแต่งงาน ..ลุงกับป้าได้ยินแบบนั้น ก็เริ่มเศร้าในหัวใจ แต่มิลานก็แสดงออกมาให้เห็นว่าเธอไม่มีใจกับเหนือตะวันเลย
แต่ที่เธอมาที่นี่เพราะผูกพันกับป้าและลุง รวมทั้งพ่อกับแม่ถูกฟ้องล้มละลายไม่มีที่จะไป และเธอก็ไม่สามารถที่จะอยู่บ้านของป้าและลุงหลังนี้ได้
"ยังมีบ้านว่างอีกหลังที่เจ้าของบ้านไม่อยู่ เพราะย้ายครอบครัวไปอยู่ต่างจังหวัด ฝากป้ากับลุงดูแลให้ หนูไปอยู่หลังนั้นไหม" ป้าวรรณีไม่อยากให้มิลานหอบครอบครัวเตลิดหนีไปที่อื่น ครั้นจะให้อยู่บ้านหลังนี้ เธอก็ยืนกระต่ายขาเดียวว่าไม่อยากจะอยู่
ที่ไม่อยากจะอยู่ เพราะเกรงใจ แต่อีกส่วนหนึ่ง ภาพของเขามันยังหลอกหลอนเธอ..เมื่อคืนนี้กว่าจะหลับได้ อย่าเรียกว่าหลับเลยดีกว่า คิดถึงเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาที
