"นายเหนือนรก ฉันบอกว่าฉันเจ็บไง ฉันเดินเองได้" เดินออกมาได้สักพักเขาก็ยังคงลากจูงเธออยู่
"เดินช้าๆ แบบเธอเมื่อไรจะถึง"
"นายจะรีบไปไหน ถ้ารีบนักก็กลับไปเลยไป๊!"
"ปากดี!"
"ใช่ฉันปากดี ใครจะไปปากหวานเหมือนแฟนนายล่ะ"
"ทำไมต้องชอบเอาคนอื่นมาพูด เวลาที่คุยกันด้วย"
"ขอโทษที่บังอาจไปดึงแฟนของนายลงมาเกลือกกลั้ว"
"นี่เธอ! ทำไมต้องชอบประชดประชัน!!"
มิลานเลือกที่จะไม่พูดต่อ เพราะพูดไปก็คงจะทำให้เขาไม่ชอบใจ หญิงสาวก็เลยรีบเดินนำหน้าไปก่อน
กลับมาถึง..เหนือตะวันก็รีบเดินขึ้นไปบนบ้านของลุงพงษ์ พอได้กล่องยาก็ลงมา
"เอานิ้วข้างที่เป็นแผลมาก่อน"
"ฉันทำเองได้"
"อย่าทำเป็นเก่งนักเลย ส่งมือมา" ชายหนุ่มยื่นไปกระชากมือของเธอโดยไม่รอให้เธอเป็นคนยื่นมันมา
"โอ๊ย! เจ็บนะ!!"
"แผลแค่นิดเดียวเอง ทนเอาหน่อยสิ"
"ฉันอยากกลับบ้าน" หญิงสาวพูดออกมาเพียงแค่เบาๆ แต่ก็พูดให้เขาได้ยินด้วยนั่นแหละ
"ไม่ให้กลับ"
"นั
