47
"จะไปด้วยเหรอ? "
"อือ"เด็กน้อยพยักหน้า ไม่ยอมออก ผมจึงแสร้งปิดกระเป๋า
"ไปไม่ได้ค่ะ"ผมเปิดกระเป๋าเมื่อเธอเอาแต่นอนนิ่งในนั้น ก่อนจะอุ้มร่างบางออกมานั่งตัก
"...."เธอเบะปากมองผมน้ำตาคลอ
"ไม่ร้อง เดี๋ยวพี่โทรหาทุกวัน"ผมโอบกอดคนบกตัก ลูบหัวปลอบ
"ไม่รับ"เธอบอกเสียงอู้อี้กับอกผม รู้สึกถึงน้ำตาที่เปียกแฉะผ่านเสื้อมาที่อกเลย
"ไม่คิดถึงพี่เหรอ"
"ไม่! "
"แล้วทำยังไง ถึงจะได้คุยด้วยล่ะ"
"เอาไปด้วย"เธอเงยหน้าขึ้นบอก
"ไปไม่ได้ ไว้ครั้งหน้าเราไปเที่ยวด้วยกันสองคนดีมั้ย"ไม่ใช่ไม่อยากให้ไป แต่ผมไปทำงาน ไม่มีเวลาดูแลเธอหรอก
"ไม่ดี"เธอส่ายหัวส่วนมือก็กำเสื้อผมแน่น
"ไม่งอแงสิ"ผมเริ่มพูดเสียงเข้ม เมื่อเธอไม่ยอมท่าเดียว
"...."เธอเงียบไปอีกครั้ง แต่ยังคงนั่งบนตักซบอกผมอยู่
ผมเก็บของเข้ากระเป๋าอีกครั้ง โดยมีแมวตัวน้อยนั่งน้ำตาคลอบนตัก
"ถ้านายไป ฉันจะไปเที่ยวหาผู้ชายใหม่"เธอเงียบไปนานก็พูดขึ้น
