15
ฉันยังคงนั่งอยู่ดูทีวีอยู่ที่เดิมนานนับชั่วโมง ทั้งมองไปที่ประตูครั้งแล้วครั้งเล่าอยากให้เขากลับมา แต่ก็ไม่มีวี่แววใดๆ จนเวลาล่วงเลยไปเกือบเที่ยงคืน
ฉันมองมือถืออย่างช่างใจ ว่าจะส่งข้อความไปหาเขาดีมั้ย หรือจะไปนอนเลย แต่คิดว่าน่าจะนอนไม่หลับ ฉันกระวนกระวายทำอะไรไม่ถูก แต่แล้วมือก็กดส่งข้อความหาเขาจนได้
เรียวจิ💬
ญอหญิง : คืนนี้ไม่กลับหรอ
ไม่นานข้อความก็ถูกเปิดอ่าน แต่ไม่มีการตอบกลับใดๆ ทั้งนั้น ฉันเสียใจมาก ถึงจะรู้ว่าเขาไม่ชอบพูดก็เถอะ แต่เปิดอ่านข้อความแล้วไม่ตอบนี่ มันเกินไปแล้ว
ฉันนั่งจ้องมือถืออยู่เกือบสามสิบนาที ถึงตัดสินใจเข้าห้อง แต่ยังไม่ได้เปิดประตู เสียงประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น
ตี่ ดี ดิ๊~~~
"พี่จิ!!! "ฉันหันไปมองทันที และวิ่งไปกระโดดกอดคอเขาอย่างลืมตัว
พรึบ!
"ทำไรเนี่ย"เขาขมวดคิ้วยุ่ง แต่มือก็โอบกอดไม่ให้ฉันตก
"ไปไหนมา แชทก็ไม่ตอบ"ฉันถามหน้ายุ่ง
"ผับ"เขาตอบเสียงเรีย
