ฉันมองสถานการณ์ตอนนี้ก็เริ่มรู้แล้วว่าตัวเองกำลังจะทำให้คุณพ่อลำบากจากข่าวเมื่อคืนที่คุณพ่อต้องแถลงเรื่องเขื่อนตอนสิบโมงจนตอนนี้สิบเอ็ดโมงแล้วคุณพ่อปรากฏตัวที่นี่แสดงว่าไม่ได้แถลงข่าวแน่เลยฉันเม้มปากแน่นอย่างใช้ความคิด
“ลื้อจะเอายังไงอานพขึ้นหลังเสือแล้วคิดว่าจะลงง่ายๆ งั้นหรอ” เสี่ยซ่งเสียงเข้มเขาเป็นนักธุรกิจเขาถนัดการหาผลประโยชน์เข้าตัวอยู่แล้ว
“แล้วจะให้ผมทำยังไงแค่นี้ผมก็รู้สึกผิดต่อทุกคนต่อประชาชนมากแล้ว”
“ถ้าลื้อไม่อยากรู้สึกผิดก็มีแค่ทางเดียว”เสี่ยซ่งพูดก่อนจะหันไปมองหน้าชายร่างหนาท่าทางน่ากลัวที่ยืนอยู่ข้างหลังเหมือนส่งสัญญาณ
“....” เสี่ยซ่งเดินเข้าไปใกล้ท่านนพดล
“นั่นคือความตาย!”
“ไม่นะ!”
“เดียน่า!”
ฉันที่หลบอยู่ข้างหลังคุณพ่อรีบวิ่งมายืนเผชิญหน้ากับลุงซ่งทันทีเมื่อได้ยินในสิ่งที่ลุงซ่งพูดออกมาพร้อมกับปลายกระบอกปืนที่จ่ออยู่หน้าผากฉันแค่เห็นท่าทางคำพูดของลุงซ่งแล้วแสดงว
