บรรยากาศภายในโกดังร้างชานเมืองเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้น แสงไฟสปอตไลต์ดวงเดียวสาดส่องลงมาตรงกลางพื้น เผยให้เห็นร่างหญิงสาวสองคนที่ถูกมัดตรึงไว้กับคนละฝั่ง
โดมินิคก้าวเท้าเข้ามาภายในโกดังเพียงลำพังตามเงื่อนไขของพวกมัน พร้อมลูกน้องเขานับสิบคนรวมถึงโอนิกซ์ที่ถูกคนของพวกมันจ่อปืนคุมเชิงปลดอาวุธเอาไว้ทั้งหมด เพื่อให้แน่ใจว่ามัจจุราชแห่งเลอกรองจ์จะไม่มีทางเล่นตุกติกใดๆ ได้
ทว่า... แม้จะตกอยู่ในวงล้อมของศัตรู โดมินิคกลับไม่มีท่าทีหวาดหวั่น ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึง เยือกเย็นสงบนิ่งเสียจนน่ากลัว สองมือล้วงกระเป๋ากางเกง นัยน์ตาคมกริบประเมินสถานการณ์ตรงหน้า
“ใจเด็ดสมคำร่ำลือเลยนี่ โดมินิค!”
เสียงปรบมือดังแปะๆ ดังขึ้นพร้อมร่างชายหนุ่มสวมสูทสีฉูดฉาดเดินออกมาจากเงามืด ‘วิกเตอร์’ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของมาดามวิกตอเรีย มันแสยะยิ้มอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า
“มึงต้องการอะไร วิกเตอร์” โดมินิคเอ่ยถามเสียงเรียบ ไม่ส
