เช้าวันต่อมา...
บรรยากาศภายในคฤหาสน์เลอกรองจ์ดูวุ่นวายตั้งแต่เช้าตรู่ บอดี้การ์ดชุดดำเดินขวักไขว่เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการเดินทางไปเจรจาธุรกิจสำคัญของโดมินิค โอนิกซ์ที่จัดการเรื่องรถเรียบร้อยแล้วยืนรอเจ้านายอยู่ที่หน้าประตู
ภายในห้องนอน... ลาริมาร์เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวให้มาร์คัสเสร็จ เด็กน้อยกำลังนั่งเล่นหุ่นยนต์ไดโนเสาร์อยู่บนพรมหน้าทีวี
ปัง!
ประตูห้องถูกผลักเข้ามาพร้อมร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มเต็มยศ ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึง ในมือหนาหิ้วถุงกระดาษลวดลายหรูหราของร้านเบเกอรี่ชื่อดังระดับไฮเอนด์ติดมาด้วย
“…”
โดมินิคโยนถุงกระดาษในมือลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าลาริมาร์อย่างไม่ไยดี หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย ช้อนดวงตากลมโตขึ้นมองผู้ชายหน้าดุด้วยความงุนงง
“อะไรคะคุณดอม...”
“ตาบอดหรือไง ก็เห็นอยู่” มาเฟียหนุ่มตอบเสียงห้วน สอดมือล้วงกระเป๋ากางเกง แสร้งปรายตามองไปทางอื่น
ลาริมาร์กะพริบตาปริบๆ เอื้อมมือไ
