(เช้าวันใหม่)
ร่างกายของฉันดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไข้ลดลงไปมาก อาการเวียนหัวรู้สึกเพียงเล็กน้อย คิดว่านอนพักที่ห้องวันสองวันคงหายเป็นปลิดทิ้ง...
“ยินดีด้วยนะคะ วันนี้คุณมายด์ได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วค่ะ” พยาบาลสาวนำถาดอาหารมาให้ฉันทาน ก่อนจะพูดทักทายอย่างเป็นมิตร
“ขอบคุณมากนะคะ ที่ดูแลกันอย่างดี” ฉันยิ้มตอบรับพยาบาล
“เป็นหน้าที่ของฉันค่ะ อีกสักครู่หลังทานอาหาร ทานยา และเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ติดต่อที่ห้องยาได้เลยนะคะ”
“ขอบคุณค่ะ” เมื่อพยาบาลเดินออกจากห้องไป ฉันก็ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย จากนั้นก็รีบทานอาหารตรงหน้าให้เกลี้ยง ทานยาตามพยาบาลสั่ง ก่อนจะอาบน้ำลวก ๆ เปลี่ยนเสื้อผ้ากลับมายังชุดของตัวเอง ไม่สิต้องเรียกว่าชุดใหม่ที่พี่แอนซื้อให้...
ฉันคว้ากระเป๋าใบเล็ก ที่มีทั้งมือถือ กุญแจคอนโดและกระเป๋าสตางค์ที่เต็มไปด้วยบัตรที่จำเป็นต้องใช้ยืนยันตัวตน ไม่คิดเลยว่าในสถานะการณ์แบบนั้น เฮียเขายั
