"ไม่รู้หละ ? ลูกต้องลืมนับดาว อีกเดือนหน้าจะต้องหมั้นกับญาดา เตรียมตัวไว้ด้วยละ "
ปัง ...เสียงปิดประตูดังลั่น เป็นการส่งเเขกด้วยความโมโห
มาร์ตินทุดลงนั่งบนโซฟายกมือกุมหน้าผาก คิดหนัก ก่อนจะนึกได้รับดดทร.หานับดาวเเต่ก็ไม่ติดเหมือนเธอจะเปลี่ยนเบอร์ติดต่อไปเเล้ว
" นับดาวเธออยุ่ไหนกันนะ "
เขาหมดหนทางที่จะตามหาเธอเลยเพราะรู้ว่า เธอไม่มีญาติที่ไหนอีก เเละไม่รู้ว่าเเม่เขาเอาเธอไปไว้ที่ไหน..
เมื่อหมดปัญญาที่จะตามหาเธอในตอนนี้ มาร์ตินก็ทำได้เเค่เพียงโทร.หาเพื่อนสองคน ของเขา เเนไทเเละเฟลม ให้มาดื่มเป้นเพื่อนกับเขา
ทันทีที่เพื่อนเขามาถึง มาร์ติน ถึงกับปล่อยน้ำตาก่อนจะเข้าสวมกอดเพื่อน อย่างหมดหนทาง
"เชี่ย..มาร์ติน มันเกิดอะไรขึ้นวะ ไหนมึงตั้งสติเเล้วเล่าให้กุฟังหน่อย "
"ไอ้เเทน .นับดาวไปเเล้ว เเม่กุเอานับดาวไปเเล้ว "
"ไหนยังไง ? เเม่มึง มาเจอน้องที่คอนโดเหรอ?
อืม .. เเม่กูมาที่คอนโดเเล้ว
