“ขวัญรู้ว่าที่คุณพูดแบบนี้เพราะไม่อยากให้ขวัญตอแยกับคุณ”
“ถ้ารู้ คุณก็ไปให้พ้นหน้าผมเสียสิ ผมอยากอยู่คนเดียว” เขาไล่อย่างไม่ไว้หน้า แต่ขวัญชีวาก็ยังไม่ยอมแพ้
“ถ้าคุณไม่ยอมไปอยู่ที่เรือนพักของขวัญ ขวัญก็จะมาอยู่กับคุณที่นี่”
คนตัวโตหันขวับมาจ้องหน้าหล่อนเขม็ง มองหล่อนด้วยสายตาไม่พอใจ
“ผมล่ะดีใจแทนคนรักของคุณจริงๆ ที่ตายจากไปก่อน ไม่อย่างนั้นคงต้องมาทุกข์ใจเพราะความมักง่ายของผู้หญิงอย่างคุณ”
ขวัญชีวาเม้มปากแน่น บอกตัวเองว่าอย่าไปใส่ใจกับคำพูดของคนตรงหน้า เขาแค่ลองใจหล่อน เขาแค่ลองใจหล่อนเท่านั้น หญิงสาวบอกตัวเองในอก ก่อนจะยกมือขึ้นป้ายน้ำตาทิ้ง และยิ้มหวานหยดย้อยออกมา
“ไม่ว่าคุณจะด่าว่าขวัญยังไง ขวัญก็ไม่มีวันยอมปล่อยให้คุณห่างกายอีกแล้ว”
“หน้าด้าน!”
วินซ์เค้นเสียงคำรามใส่หน้าอย่างหงุดหงิด เขาไม่อยากอยู่ใกล้กับขวัญชีวาเลย อยู่ใกล้หล่อนแบบนี้ เขาจะใจแข็งได้นานแค่ไหนกัน ขนาดแค่รับรู้ก
