ขวัญชีวาวิ่งน้ำหูน้ำตาไหลออกมายังทุ่งหญ้า ความน้อยใจที่กำเริบขึ้นอย่างรุนแรงทำให้หล่อนไม่คิดจะหยุดวิ่งแม้จะได้ยินเสียงคนเผด็จการสั่งไล่หลังมาก็ตาม หล่อนไม่หยุด หล่อนจะไม่มีวันยอมอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้อีก เขาจะเป็นใคร จะอยู่ยังไง และจะอยู่กับใคร มันก็เรื่องของเขา หล่อนจะไม่รักเขาอีกแล้ว จะเกลียดเขาให้ได้เลยคอยดูสิ หญิงสาวคิดอย่างเจ็บช้ำ ทุกสิ่งทุกอย่างที่วินซ์กระทำใส่หล่อนมันผุดพรายขึ้นมาในสมองราวกับดอกเห็ด มันตอกย้ำให้หล่อนซาบซึ้งถึงความไร้หัวใจของคนตัวโตได้อย่างดีเยี่ยมเลยทีเดียว
“ปล่อยนะ!”
ขวัญชีวาร้องลั่นพลางดิ้นรนขัดขืน ทว่าคนตัวโตที่ตามมาทันและกระชากหล่อนเข้าไปกอดรัดเอาไว้แน่นนั้นไม่ยอมทำตามความต้องการของหล่อนเลย ตรงกันข้ามเขากลับรัดร่างของหล่อนแน่นยิ่งขึ้น แน่นจนหล่อนแทบแหลกเหลวคาแผงอกกว้างของเขาเลยทีเดียว
“บอกให้ปล่อยไง คนใจร้าย! ปล่อยสิ”
“ผมไม่ปล่อย บอกแล้วไงว่าต่อจากนี้ไปผมจะไม่
