หนึ่งเดือนผ่านไปกับความสุขที่เอ่อล้นจนแทบจะทะลักออกมาจากหัวใจ ขวัญชีวาปรายตามองคนตัวโตที่ตอนนี้กำลังนอนหลับใหลเพราะสิ้นเรี่ยวแรงด้วยรอยยิ้มขบขันระคนสมน้ำหน้า ก็ใช้ใครให้เขาหักโหมมาตลอดทั้งวันทั้งคืนกันล่ะ ดูสิ...หลับปุ๋ยแบบนี้เอาช้างมาฉุดให้ลุกก็คงไม่ยอมตื่นง่ายๆ แน่ หญิงสาวยิ้มบางๆ ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นและก้าวลงจากเตียงไปเกาะที่ขอบหน้าต่างของโรงแรมสุดหรู ดวงจันทร์ในคืนเดือนเพ็ญ ณ กรุงโรมคืนนี้ช่างสวยเหลือเกิน สวยงามจนหล่อนต้องยิ้มจนแก้มแทบปริ ตั้งแต่หล่อนกับวินซ์ปรับความเข้าใจกันได้แล้ว ก็ไม่มีคืนไหนเลยที่พระจันทร์จะไม่สวยงาม ทุกอย่างรอบตัวกลายเป็นสีชมพูอย่างน่าอัศจรรย์
เพราะวินซ์...ใช่...เพราะผู้ชายที่กำลังนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงในขณะนี้นั่นแหละ อ้อมแขนของเขาอบอุ่นนักยามกอดรัดรอบกายของหล่อน ปากของเขาก็แสนจะรุ่มร้อนยามแนบชิดลงมา วินซ์ไม่เคยทำให้หล่อนร้องไห้อีกเลยตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันน
