วินซ์กระชับอ้อมแขนรอบร่างอรชรของขวัญชีวาแน่น ก่อนจะพลิกขึ้นไปทาบทับบนร่างงามหลังจากปล่อยให้แม่สาวน้อยคนสวยเป็นผู้บรรเลงเพลงรักมานานร่วมชั่วโมง
“ทำไมตาคุณเศร้าจังเลยขวัญ มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”
ปากร้อนผ่าวที่แตะแต้มลงมาบนแก้มนวลทำให้ขวัญชีวาที่กำลังนึกถึงการเดินจากวินซ์ไปในเช้าวันพรุ่งนี้ต้องฝืนยิ้มออกมา ทั้งๆ ที่ภายในอกเจ็บแปลบจนแทบจะขาดใจ
“ไม่...ไม่มีอะไรค่ะ ขวัญไม่ได้เครียดสักหน่อย”
“แต่คุณดูเหม่อๆ นะขวัญ หรือว่าผมยังบอกรักคุณไม่พอ”
คำพูดของวินซ์ยิ่งสะกิดต่อมความขมขื่นให้ทำงานหนักมากขึ้น หล่อนหลบตาคมที่มองมาอย่างคาดคั้นนั้น ขณะพยายามซ่อนน้ำตาแห่งความปวดใจเอาไว้แต่ภายในอก
“ไม่ค่ะวินซ์ ความรักของคุณที่ให้กับขวัญมันมากมายเหลือเกิน มากจนไม่รู้ว่าชาตินี้ขวัญจะตอบแทนคุณได้หรือเปล่า”
“ทำไมพูดอย่างนี้ล่ะขวัญ คุณพูดเหมือนว่าจะไม่อยู่กับผมแล้วอย่างนั้นแหละ”
คำพูดแทงใจดำของวินซ์ทำให้คนท
