เอริก้าเดินกลับไปกลับมาภายในห้องนอนเมื่อทิมไม่ยอมรับสายของตัวเอง หล่อนโทรหาเขาตั้งแต่สี่โมงเย็น จนตอนนี้ก็เกือบจะหกโมงอยู่แล้ว ถ้านับๆ ดูก็น่าจะเกือบๆ ยี่สิบสาย แต่เขาก็ไม่ยอมรับสายสักที มันต้องมีอะไรแน่ๆ หญิงสาวเม้มปากเป็นเส้นตรงอย่างใช้ความคิด ก่อนจะต่อสายหาทิมอีกครั้งแต่คราวนี้โทรเข้าเบอร์เพนต์เฮาส์ของทิมแทน ครั้งแรกไม่มีใครรับสายเช่นเคย แต่ครั้งที่สองมีเสียงผู้หญิงแก่ๆ รับ พอถามก็รู้ว่าเป็นแม่บ้านที่เข้ามาทำความสะอาดช่วงเย็น
“แล้วคุณทิมไปไหน” เอริก้าถามไปทางโทรศัพท์เสียงหงุดหงิด
“เอ่อ...ดิฉันไม่ทราบหรอกค่ะว่าท่านไปไหน รู้เพียงแต่ว่าท่านจะไม่กลับมาห้องนี้อีกภายในคืนนี้เท่านั้นค่ะ”
แม่บ้านที่รับหน้าที่เข้ามาทำความสะอาดเพนต์เฮาส์ของทิมเอ่ยตอบไปตามความจริง เอริก้าก็ฟังแล้วก็สบถออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะกดตัดสายทันที
“ไม่กลับมาค้างที่ห้องเหรอ? แล้วคุณจะไปนอนที่ไหนกัน”
ความระแวงที่ค่อยๆ เ
