“อย่าทำเป็นเก่งไปหน่อยเลยพี่วินซ์”
ทิมปล่อยมือจากร่างอรชร เดินมาหยุดตรงหน้าของวินซ์ ทั้งคู่จ้องหน้ากันนิ่ง ฟาดฟันกันด้วยสายตาที่ต่างลุกโชนไปด้วยกองไฟ แต่สุดท้ายก็เป็นทิมที่พูดออกมาก่อน
“ตอนนี้พี่ก็ไม่ผิดไปจากสุนัขจนตรอกที่ไม่มีแม้แต่คนรักอยู่ข้างกาย ถ้าผมยกคนบุกมาเมื่อไร พี่ก็มีแต่ตายกับตายอย่างเดียว”
คำพูดของทิมไม่สามารถทำให้วินซ์แสดงท่าทางหวาดหวั่นออกมาได้เลย
“ถึงฉันจะเหลือแค่ตัวคนเดียว แต่ฉันก็จะสู้กับคนเจ้าเล่ห์ต่ำช้าแบบนายให้ถึงที่สุด อย่าคิดนะว่าฉันจะยอมเพียงแค่นายเซ้งอีตัวของฉันไปใช้ต่อน่ะ”
ขวัญชีวาเจ็บปวดราวกับถูกทิ่มแทงด้วยมีดแหลมคม หล่อนก้มหน้ามองพื้นเพื่อซ่อนความร้าวรานเอาไว้จากสายตาของผู้ชายทั้งสองคน
“และฉันขอเตือนนายเอาไว้ทิม พอร์ช อย่าเล่นเหมือนหมาลอบกัดอย่างที่ผ่านมา ถ้าเป็นผู้ชายจริงๆ ก็มาสู้กันซึ่งๆ หน้า เพราะถึงแม้ว่าฉันจะมีคนน้อยกว่านายมากแค่ไหน แต่ฉันก็จะไม่มีวั
