“พี่ทอมจะไปไหนคะ เอมอยากคุยกับพี่ขวัญค่ะ”
“หนูเอมมีเวลาเยอะแยะน่า เอาไว้คุยกันเมื่อไรก็ได้ แต่ตอนนี้ปล่อยให้คนรักกันเขาอยู่กันตามลำพังก่อนเถอะ อย่าเป็นก้างขวางคอน่าหนูเอม” แม้ว่าเอริก้าจะไม่ยอมลุกขึ้นแต่ทอมมี่ก็ดึงจนร่างอรชรตามติดไปจนได้
“คุณทอมบอกว่าเราเป็นคู่รักกัน”
เมื่ออยู่กันตามลำพัง ขวัญชีวาก็ก้มหน้าพูดออกมาอย่างขัดเขิน แต่วินซ์ไม่ได้สนใจคำพูดนั้นเพราะมัวแต่จ้องหน้าผากของหญิงสาวที่มีปลาสเตอร์แปะอยู่อย่างสงสัย
“หน้าผากคุณไปโดนอะไรมาน่ะ”
น้ำเสียงราบเรียบแต่คาดคั้นอยู่ในทีของวินซ์ทำให้ขวัญชีวาจำต้องยกมือขึ้นจับแผลของตัวเอง จะให้หล่อนบอกไปได้ยังไงล่ะว่าเป็นฝีมือของเจนนี่ผู้หญิงที่หลงรักเขาอีกคน ผู้ชายอะไรไม่รู้ มีแต่ผู้หญิงรุมรัก เสน่ห์แรงชะมัด
“คือว่า...ขวัญซุ่มซ่ามเลยลื่นล้มหัวไปชนเสาน่ะค่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอก แผลนิดเดียวเอง”
ท่าทางยิ้มน้อยๆ ของขวัญชีวาไม่ได้ทำให้วินซ์รู้สึกดีขึ้
