วินซ์ที่กำลังเดินกลับไปกลับมาอยู่ภายในห้องทำงานอย่างหงุดหงิดเพราะคิดถึงขวัญชีวาต้องสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อจู่ๆ ไรอันก็เปิดประตูเข้ามาโดยไม่ยอมเคาะเตือนก่อน
“ฉันไม่ชอบคนไร้มารยาท นายก็รู้นี่”
“ผมทราบครับคุณชาย แต่...ผมมีเรื่องด่วนจริงๆ”
ท่าทางตื่นตระหนกของไรอันทำให้วินซ์ต้องยอมสงบอกสงบใจ ก่อนจะถามออกมา
“มีอะไรก็พูดมาเร็วเข้า ฉันไม่มีเวลาฟังนานมากหรอกนะ” เพราะเขาจะรีบไปหาขวัญชีวายังไงล่ะ วินซ์ต่อประโยคนี้ภายในอกเงียบๆ เขายอมแพ้แล้วล่ะ เพราะไม่ว่าจะทำยังไง จะพยายามแค่ไหน แต่เขาก็ทำใจให้เลิกคิดถึงขวัญชีวาไม่ได้อยู่ดี ทั้งคิดถึง ทั้งโหยหา จนอึดอัดปวดร้าวไปหมด ทิมมันจะรู้ก็ช่าง เขาไม่สนใจอีกแล้วล่ะ
“คุณจัสมินครับ...”
“จัสมินทำไม เธอจะกลับมาแล้วหรือ”
ท้ายประโยคของวินซ์เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย แค่คิดว่าต้องอยู่กับจัสมินไปตลอดชีวิต เขาก็ขมขื่นเหลือคณานับแล้ว แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อรับป
