จัสมินชะเง้อคอมองออกไปนอกบ้านมาร่วมชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าวินซ์จะกลับเข้ามาสักที รอจนหงุดหงิดก็เห็นไรอันเดินผ่านมาจึงเรียกเอาไว้
“มานี่สิ”
เสียงแหลมเล็กของผู้หญิงที่เขาเคยร่วมประเวณีด้วยทำให้ไรอันต้องก้มหน้าไม่กล้าสบตา แม้จะรู้ว่ามันเป็นเพราะฤทธิ์ยาแต่เขาก็อดรู้สึกละอายใจไม่ได้อยู่ดี
“คุณจัสมินมีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ”
“พี่วินซ์ไปไหน”
“ผมไม่ทราบครับ คุณชายไม่ได้บอกเอาไว้” แม้จะรู้แต่ไรอันไม่มีทางบอกผู้หญิงตรงหน้าอย่างแน่นอน
“อย่ามาโกหก บอกมานะว่าพี่วินซ์ไปไหน”
“ผมไม่รู้ครับ และไม่ว่าคุณจัสมินจะคาดคั้นผมยังไง คำตอบของผมก็คือคำเดิม นั่นก็คือไม่รู้ครับ”
เมื่อเห็นไรอันยังคงยืนกรานเช่นเดิม จัสมินก็พอจะรู้แล้วล่ะว่าวินซ์ไปไหน ก็คงออกไปหาแม่ขวัญชีวานั่นสินะ คอยดูเถอะ หล่อนจะต้องตามสืบให้ได้ว่าพี่วินซ์เอานังนั่นไปซ่อนไว้ที่ไหนกัน
“ไปให้พ้นๆ หน้าฉันเลยไป!”
ไรอันไม่คิดจะรอ
