‘’เย้….อาหารมาส่งแล้ว’’ ช้อนกลางรีบหยิบรีโมทประตูรั้วที่วางอยู่บนโต๊ะมากดเปิด เพราะเธอเขียนในหมายเหตุไปว่าเธอกำลังท้องให้ขับเข้ามาส่งอาหารในบ้านได้ถ้าประตูรั้วเปิด หญิงสาวดีใจรีบวิ่งไปรอที่หน้าประตูบ้าน ก่อนที่รถมอเตอร์ไซส์ของคนส่งอาหารจะมาจอด ‘’ขอบคุณค่ะ ไม่ต้องทอนนะคะ’’ช้อนกลางพูดพร้อมกับยิ้มอย่างเป็นมิตรและยืนเงินให้คนส่งอาหารหลังจากได้รับถุงอาหารแล้ว เธอไม่เห็นน่าคนส่งเพราะเขาใส่หมวกกันน็อคเต็มใบแต่เดาว่าคนส่งจะต้องดีใจที่ได้ทิปเป็นค่าส่งมากถึงหนึ่งพันบาท หญิงสาวหันหลังเตรียมจะเดินเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดีแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงหนึ่งดังขึ้น ‘’เธออยู่ที่นี้จริงๆ ด้วยสินะ’’เสียงที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างหลัง ช้อนกลางรีบหันกลับไปก็พบเสือใหญ่ในชุดพนักงานส่งอาหารที่ถอดหมวกกันน็อคออก ถุงอาหารในมือเธอร่วงหลุดจากมือ ‘’ส…เสือ’’เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ แทบจะเป็นเสียงกระซิบ ‘’ตกใจหรอที่ฉันหาเจอเร็วกว่

