เช้าของวันใหม่
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านม่านลูกไม้สีขาวนวล เข้ามาทาบทับลงบนเตียงกว้าง ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยร่องรอยของศึกรักเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา กลีบกุหลาบที่เคยวางเรียงรายกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ผ้าห่มผืนหนาหลุดรุ่ยลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้า เผยให้เห็นร่างระหงของเจ้าสาวหมาดๆ ที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความอ่อนเพลียขั้นสุด
คลาวด์ตื่นขึ้นมานานแล้ว เขานอนตะแคงข้างใช้ศอกยันศีรษะไว้พลางจ้องมองใบหน้าหวานของปริม ที่ซุกอยู่กับอกแกร่งของเขาอย่างไม่วางตา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เมื่อสายตาคมกริบไล่สำรวจผลงานที่เขาฝากไว้ตลอดทั้งคืน
สายตาของคลาวด์หยุดลงที่ซอกคอขาวผ่องและลาดไหล่เนียน ซึ่งตอนนี้ปรากฏรอยรักสีกุหลาบเข้ม กระจายอยู่เป็นจุดๆ ราวกับดวงตราประทับความเป็นเจ้าของที่เขาตั้งใจฝากไว้ซ้ำๆ จนคนตัวเล็กในอ้อมกอดถึงกับร้องขอชีวิต
“หึ... ปากบอกว่าพอแล้ว แต่กอดเฮียไ
