“ผมขอบคุณพ่อกับคุณแม่มากนะครับที่ให้โอกาสผู้ชายเถื่อนๆ อย่างผมได้พิสูจน์ตัวเอง ขอบคุณที่ยอมรับคำขอขมา และให้ผมได้ดูแลแก้วตาดวงใจของบ้านนี้ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้พ่อกับแม่ต้องผิดหวังในตัวลูกเขยคนนี้เลยครับ”
"อืม... ไม่เป็นไรหรอกลูก หลังจากนี้ไปพ่อกับแม่ต้องขอฝากดูแลฝุ่นด้วยนะ น้องอาจจะยังเด็กมีอะไรก็ค่อยๆ บอกค่อยๆ สอนเอานะลูก"
คุณแม่ของฝุ่นเอ่ยขึ้นด้วยความตื้นตันไม่ต่างกัน
"ผมจะดูแลฝุ่นให้ดีที่สุดครับ ผมสัญญา"
วาคิมหันกลับมาหาฝุ่นอีกครั้ง เขาใช้หัวแม่มือเกลี่ยคราบน้ำตาที่แก้มเนียนเบาๆ อย่างรักใคร่
“และที่สำคัญที่สุด พี่ขอบคุณฝุ่นนะ ขอบคุณที่หนูยอมให้อภัยคนโง่อย่างพี่ ขอบคุณที่ยังเชื่อใจพี่ และขอบคุณที่หนูรักพี่เหมือนที่พี่รักหนู ต่อจากนี้ไปพี่จะไม่ทำให้หนูต้องเสียใจอีก พี่จะรักและดูแลหนูให้สมกับที่หนูให้โอกาสพี่นะครับคนดี”
บรรยากาศในห้องโถงอบอวลไปด้วยรอยยิ้มและความชื่นมื่น พ่อของฝุ่นพยั
