ครืด... ครืด... ครืด...
ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงลมทะเล และเสียงลมหายใจสอดประสานกันอย่างมีความสุข แล้วจู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
คลาวด์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความขัดใจ เขาเอื้อมมือหนาไปหยิบมันขึ้นมา แล้วตั้งใจจะกดตัดสายทิ้งเพื่อกกกอดเมียเด็กต่อ แต่เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอว่าเป็นคราฟ น้องชายคนเดียวที่เขาฝากฝังให้ดูแลคุณปู่คชา หัวใจเขาก็กระตุกวูบ ลางสังหรณ์บางอย่างบอกเขาว่านี่ไม่ใช่อะไรที่ปกติแล้วแน่ๆ
"ว่าไงคราฟ... โทรมาทำไมป่านนี้"
คลาวด์กรอกเสียงเข้มใส่ปลายสาย
“เฮีย! แย่แล้ว... คุณปู่คชาท่านช็อกหมดสติไปตอนนี้อยู่ห้อง ICU โรงพยาบาลเอกชนกลางกรุงครับ!”
เสียงคราฟสั่นรัวและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
“หมอบอกว่าความดันท่านขึ้นสูงมาก จนเกือบเส้นเลือดในสมองแตก... แล้วท่านก็มีไข้สูงด้วยครับ เฮียต้องรีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะเ
