ภายในห้อง ICU
คุณปู่คชาที่นอนนิ่งอยู่นานค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองปริม ที่กำลังขยับผ้าห่มให้ท่านอย่างเบามือ แววตาของพญามังกรผู้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้กับดูหม่นแสงลงและเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทับถมมานาน
“ปริม... หนูรู้ไหม ปู่เป็นคนแก่ที่ใช้ไม่ได้เรื่องเลย”
จู่ๆ คุณปู่ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือ
ปริมชะงักมือเล็กน้อยพลางสบตาคุณปู่ด้วยความสงสัย
“คุณปู่หมายความว่ายังไงคะ”
“ปู่ทำผิดกับไอ้คลาวด์มาตลอด ปู่บังคับมันทุกอย่าง ตั้งแต่เรียนจนถึงการทำธุรกิจ ปู่เป็นคนกำหนดเส้นทางชีวิตให้มันจนมันแทบไม่มีลมหายใจเป็นของตัวเอง”
คุณปู่ถอนหายใจยาว แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
“ไม่เว้นแม้แต่เรื่องคู่ครอง ปู่ก็มองคนผิด ปู่เกือบจะผลักไสหลานชายตัวเองให้ไปเจอกับความเสียใจ เพียงเพราะความดื้อรั้นของปู่เอง”
คุณปู่นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง
“ปู่เห็นมันแข็งกร้าว ปู่ก็ยิ่งกดดั
