"หึ... ไม่อยากจะเชื่อใจเลยจริงๆ"
คลาวด์พึมพำเบาๆ อย่างคนที่เคยเจออะไรมาหนักๆ จนแทบไม่อยากจะเชื่อใจเธอเลย
แต่แล้วในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลาย และรถยังไม่ทันจะถึงจุดหมาย โทรศัพท์เครื่องหรูของคลาวด์ก็สั่นครืดคราดขึ้นทำลายความเงียบ
ครึด… ครึด… ครึด…
คลาวด์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของคุณปู่คชา ผู้มีพระคุณที่เขาเคารพที่สุด ชายหนุ่มก็กดรับสายในทันที
“ครับคุณปู่”
“คลาวด์... ตอนนี้แกอยู่ไหน”
เสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจปลายสายเอ่ยถามขึ้น
“กำลังจะถึงคอนโดครับ ปู่มีอะไรหรือเปล่าครับ”
คลาวด์ถามพลางเหลือบมองเด็กน้อยข้างกายเล็กน้อย
“เย็นนี้แกมาหาฉันที่บ้านหน่อยสิ พอดีคุณราชชฤทธิ์เขาจะเข้ามาคุยเรื่องโปรเจกต์ใหม่ ปู่อยากให้แกมาร่วมโต๊ะทานข้าวกับเขาหน่อย”
“วันนี้เลยเหรอครับ”
คลาวด์ขมวดคิ้วมุ่น ใจหนึ่งเขานึกถึงมื้อเย็นที่เพิ่งตกลงกับปริมไว้ แต่อีกใจก็ไม่อาจขัดคำสั่งผู้เป็นปู่ได้
