คำท้าทายของวาคิมเหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟอารมณ์ที่ยังคุกรุ่น ฝุ่นเม้มปากแน่น ดวงตาที่ปรือปรอยพยายามจ้องมองใบหน้าคมเข้มของนายหัวหนุ่ม ที่อยู่ห่างไปเพียงลมหายใจกั้น ความต้องการที่พลุ่งพล่านบวกกับความรู้สึกโหยหา ทำให้เธอไม่ยอมถอยหนีอีกต่อไป
ปึก! ปึก! ปึก!
วาคิมกระแทกสวนสะโพกเข้าใส่หนักๆ สองสามครั้งเน้นๆ จนร่างเล็กสั่นคลอนพัลวัน ก่อนจะกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างผู้เหนือกว่า
“ถ้าอยากให้พี่อยู่ต่อ... ก็แสดงให้พี่ดูหน่อยสิว่าหนูจะรั้งพี่ไว้ได้นานแค่ไหนฝุ่น ถ้าหนูทำพี่แตกไม่ได้ พี่จะกลับเกาะเดี๋ยวนี้แหละ”
“พี่วาคิม... คนใจร้าย... อื้อออ!”
ฝุ่นครางประท้วงเสียงสั่น แต่การกระทำของเธอกลับสวนทาง มือเล็กที่โอบรอบคอเขาเปลี่ยนเป็นรั้งศีรษะของวาคิมลงมา แล้วเงยหน้าขึ้นบดจูบคนตัวโตอย่างดูดดื่มและเร่าร้อน เธอใช้ลิ้นเล็กๆ ของตัวเองเกี่ยวตะหวัดหยอกล้อกับลิ้นหนาอย่างที่เขาเคยสอนเมื่อคืน ขณะที่สะ
