"หยุดอยู่ตรงนั้นนะคลาวด์! ฉันสั่งให้แกหยุด!"
เสียงตวาดก้องของปู่คชา ดังลั่นไปทั่วห้องโถงจนคนรับใช้พากันตัวสั่น ปู่คชากระแทกไม้เท้าลงบนพื้นหินอ่อนเสียงดังสนั่น แววตาเต็มไปด้วยความดุร้ายของพยัคฆ์เฒ่าที่กำลังถูกลูบคม
"ถ้าแกก้าวขาออกจากบ้านหลังนี้แม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะตัดแกออกจากกองมรดก แกจะไม่เหลืออะไร ฉันจะตัดบัญชีของอกทุกบาททุกสตางค์! แกจะกลายเป็นคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าเหมือนนังเด็กนั่น! และจำใส่หัวไว้... แกต้องแต่งงานกับหนูรินลดาเท่านั้น นี่คือคำสั่งเด็ดขาดของฉัน!"
คลาวด์ชะงักฝีเท้าช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ หันกลับมาประจันหน้ากับปู่คชาตรงๆ ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธจัดและผิดหวัง มือหนากำหมัดแน่นจนสั่นระริก
"ผม-ไม่-แต่ง!"
คลาวด์เน้นคำทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ
"และสมบัติบ้าบอพวกนี้ ปู่จะยกให้ใครก็เอาไปเลย! ผมไม่ต้องการมันแม้แต่สลึงเดียว! ปู่เอาเงินพวกนี้มาฟาดหัวคนอื่นได้ แต่อย่าคิดว่าจะเอามาซื้
