คำสารภาพผิดจากคนเลวที่พึ่งสำนึก

บทที่ 52 คำสารภาพผิดจากคนเลวที่พึ่งสำนึก ‘’ ก่อนอื่นดิฉันอยากจะขอกล่าวขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่ได้สละเวลามาร่วมงานชาปณกิจของภากรลูกชายเพียงคนเดียวของฉัน ‘’ คุณหญิงพัดชาเอ่ยทั้งที่น้ำตายังคงนองหน้านับตั้งแต่ฉันรู้ตัวว่าตัวเองนั้นก็สามารถให้กำเนิดสิ่งที่สวยงามและมหัศจรรย์ได้ ฉันก็เพียรพยามเลี้ยงดูลูกชายของฉันมาเป็นอย่างดี ทุกๆ วินาทีฉันทุ่มเทให้กับลูกชายที่น่ารัก ทุกวินาทีไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ฉันจะหยุดคิดวางแผนเพื่ออนาคตที่ดีของเขา ฉันอยากเห็นเขาทุกช่วงเวลาของชีวิต อยากเห็นเขาเติบโตขึ้นในทุกๆ วัน แม้ว่าเขาจะอายุใกล้จะเข้าเลข3ในอีกไม่กี่ปีแต่ฉันก็ยังหวังว่าจะได้อยู่เห็นเขาตลอดไป เพราะแบบนั้นฉันจึงตามืดบอด ปล่อยให้ความโลภและความปรารถนาในจิตใจเบื้องลึกครอบงำ ฉันได้ทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยหลายอย่างลงไป ฉันลงมือวางยาสามีตัวเองเพราะเขาทุบตีฉันและลูก ฉันบังคับให้ลูกแต่งงานเพราะอยากให้เขาได้