ก๊อก..ก๊อก.. เสียงเคาะประตูหน้าห้อง..ทั้งสองรีบเอียงหูฟัง
"คุณทศกัณฐ์ตื่นหรือยังคะ.. น้องเจ้าขาตื่นหรือยัง" มันคือเสียงที่รักนั่นเอง
ที่รักเห็นว่าสายมากแล้วแต่ทั้งคู่ยังไม่ลงไปก็เลยขึ้นมาตาม เพื่อชวนลงไปทานข้าวเช้าพร้อมกัน
ทศกัณฐ์รีบเอาท่อนเอ็นออก แล้วค่อยๆ วางหญิงสาวลงที่พื้นแบบเบามือ
"เห็นไหมฉันบอกคุณแล้ว!!"
พอขาหญิงสาวแตะพื้นชายหนุ่มก็ยังไม่ปล่อย มือหนาโอบเธอไว้กลัวว่าจะเป็นเหมือนครั้งแรกที่เกือบจะล้ม
"ปล่อยได้แล้วค่ะ.. ฉันจะรีบอาบน้ำ"
"ก็ผมกลัวคุณจะล้ม"
"ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว! คุณก็รีบอาบน้ำเถอะ..ดูสิแดงไปหมดเลย"
ชายหนุ่มมองลงไปอีกครั้ง มุมปากยิ้มเล็กน้อยแบบสำนึกผิดแทบไม่ทัน แต่ก็โชคดีที่เธอไม่โวยวายมากไปกว่านี้
พอทั้งสองอาบน้ำเสร็จก็ออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้า ที่รักได้จัดเตรียมไว้ให้
"คุณยิ้มอะไร! หันหลังไปเลยนะฉันจะใส่ผ้าอนามัย"
"ได้คร้าบบ" ปากบอกได้แต่สายตาก็ยังแอบมองดูตอนที่เ
