“ที่นี่น่ะเหรอครับที่คุณบอกว่าเป็นที่ ๆ รอดหูรอดตาคนทั่วไป แหล่งดำมืดที่ไม่มีใครคาดถึง” เหนือเมฆมองสถานที่ตรงหน้าแล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้วเข้มเข้าหากัน ก็ที่นี่น่ะดูยังไงมันก็แทบจะไม่เหมือนสถานที่อะไรที่ดูลึกลับเลย ถึงจะรกร้าง เงียบสงัดและไร้ผู้คน แต่สถานที่แห่งนี้ก็ยังถือว่าไม่ได้ดูไกลหูไกลตาหรือซับซ้อนมากมาย และที่สำคัญยังสามารถนั่งรถชมวิวมาชิว ๆ ได้อีกด้วย
ไม่ต่างกับมาคัสเองที่ก็มองสถานที่ตรงหน้าด้วยความสงสัยเช่นกัน “ฟาเดล ที่นี่มันเคยเป็นหมู่บ้านมาก่อนใช่หรือเปล่า”
“ครับพี่มาคัส” ฟาเดลพยักหน้า “ที่นี่เคยเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ สองแถวมาก่อน มีทั้งหมดแค่สิบสองหลัง มีมัสยิดตั้งอยู่ที่ปลายสุดของหมู่บ้านนั่นด้วย แต่ว่าต่อมาหมู่แห่งนี้ก็ถูกทะเลทรายที่เคลื่อนตัวมาทับถมลงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งในที่สุดก็ไม่มีใครอยู่ได้ สุดท้ายมันก็เลยกลายเป็นหมู่บ้านร้างกลางทะเลทรายไปโดยปริยาย นานวันเข้าก็ไม่มีใครกล้ามา
