“อารียา... เหรอ”
ดูเหมือนว่าการมาเยือนของคนแปลกหน้านั้นจะทำให้ทุกคนบนโต๊ะอาหารนิ่งไป มีเพียงแค่อิงจันทร์เท่านั้นที่ยังตักข้าวและไข่เจียวปูเข้าปากต่อไป
ลำเภาขมวดคิ้วเข้าหากันทันที ก่อนจะหันมองเหนือเมฆที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ดูเหมือนว่าตอนนี้จะนั่งนิ่งเป็นใบ้กินไปแล้ว
อารียาคือใครกัน?
เหนือเมฆยังคงนั่งนิ่งไม่กระดิกอยู่แบบนั้นจนกระทั่งนีราต้องเอื้อมมือข้ามมาสะกิดลูกชาย
“เหนือ”
“คะ ครับ” เหนือเมฆคล้ายกับเพิ่งรู้สึกตัว แต่ทว่าชายหนุ่มกลับตอบไปได้เพียงแค่ประโยคสั้นๆ เท่านั้น
และท่ามกลางความสับสนงงงวยของทุกคนที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ เรนก็เป็นฝ่ายที่พูดขึ้นต่อ “เหนือ... ออกไปคุยเถอะ มีอะไรก็รีบจัดการให้มันจบ ๆ ไป”
“เฮ้อ ก็ไม่รู้ว่าจะมาอีกทำไม เวลามันก็ผ่านมานานแล้วนะ หรือว่าเพิ่งจะมาคิดได้” เดลบ่นออกมาลอย ๆ และนั่นก็ทำให้เอวาหันไปเอ็ด
“เฮีย เงียบน่า ให้เหนือเป็นคนจัดการเอง”
เดลทำเสียงจิ๊จ๊ะใ
