และแล้วไอ้คำว่า ‘มันจะสักแค่ไหนกันเชียว’ ก็ได้รับการพิสูจน์ในเวลาต่อมา
“อุ๊ แหวะ!”
“ไหวไหมคะเนี่ย เภาก็ตะโกนบอกเฮียแล้วนะว่าอย่าหมุนเร็ว ๆ ก็ไม่ยอมฟัง” ลำเภากำลังใช้พัดที่เพิ่งไปซื้อมาเมื่อสักครู่พัดให้กับเหนือเมฆ มืออีกข้างก็ยื่นยาดมส่งให้
“ปะป๊าขา! ปะป๊าเป็นอะไรคะ ไม่ซาบายหยอ ตัวร้อนอะเปล่า เดี๋ยวน้องอิงเป่าให้” อิงจันทร์เมื่อเห็นสภาพผู้เป็นพ่อของตัวเองที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนักก็รีบปีนขึ้นมาบนม้านั่ง
เหนือเมฆสูดยาดมเข้าไปเฮือกใหญ่ จากนั้นก็พ่นลมหายใจออกมาช้า ๆ ให้ตายเถอะ! ใครจะคิดว่าไอ้เจ้าเครื่องเล่นยางบิดมันจะทำพิษได้ขนาดนี้ แต่ก็อย่างว่าแหละถ้าเล่นกันธรรมดา ๆ เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาก็คงจะไม่เป็นไรหรอก แต่เป็นเพราะว่าเขาพยายามที่จะหมุนไล่ชนเจ้าเด็กหัวหงอกนั่นให้ทันต่างหาก
น็อกซ์เดินล้วงกระเป๋าเข้ามาดูสภาพของเหนือเมฆ มุมปากก็ยกยิ้มขำ ๆ “ไหวไหมลุง ก็เนี่ยแหละน๊าไม่ดูสังขารตัวเองเลย”
“
