“คะ คุณเหนือ”
ราวกับเหตุการณ์นั้นเดจาวู... เมื่อเหนือเมฆสอดฝ่ามือประคองที่ท้ายทอยพร้อมกับโน้นใบหน้าของตัวเองเข้ามา ริมฝีปากหนาได้รูปประกบจูบลงไปที่กลีบปากบางสวย และครั้งนี้มันก็ไม่ใช่แค่การแตะเบา ๆ เหมือนคราวที่แล้ว
ที่เดิม... มุมเดิม... บรรยากาศเดิม... แต่ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม
สัมผัสที่ขยับเบา ๆ แต่หวานล้ำทำให้ลำเภาค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง อย่างไม่รู้ตัว มือเล็กกำแน่นจนแทบจะจิกชายเสื้อของตัวเองขาด
เหนือเมฆยังคงขยับจูบช้า ๆ ไล่ไปตามริมฝีปากบางทั้งด้านล่างและด้านบนซ้ำ ๆ ทั้งบดขยี้รุนแรงสลับเบาราวกับเว้าวอนให้อีกฝ่ายเคลิบเคลิ้ม และแน่นอนว่ามันล่อลวงให้ลำเภายอมเผยออ้าปากออก ลิ้นร้อนจึงสอดแทรกตามเข้าไปกวาดต้อนความหวานที่อยู่ในโพรงปากทันที
“อื้อ” ประสบการณ์ครั้งแรกที่เหนือเมฆมอบให้เล่นเอาลำเภามึนงงไปหมด ตอนนี้ในหัวของเธออื้ออึงจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร อะดรีนาลีนหลั่งไหลสูบฉีดจนหัวใจเต้
