และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เด็กชายตัวน้อยนั้นได้มีโอกาสเจอกับบรรดาญาติ ๆ ของตัวเอง อินทร์ธรณ์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ของเด็กในร้านอาหารใต้โรงแรมกำลังจับจ้องมองคนที่เดินวนไปมาอยู่รอบ ๆ ตัวเขา
“อืม นี่เหรอเจ้าลิงทโมนตัวแสบ ทำไมหน้ากลมจัง เหมือนก้อนซาลาเปาขึ้นอืดเลย” คนที่พูดขึ้นมาเป็นคนแรกคือ ดรีมมี่ เด็กหญิงวัยเก้าขวบผิวขาวหน้าตาจิ้มลิ้ม เธอสวมใส่ชุดแขนสั้นที่มีระบายเป็นริ้ว ๆ กับกางเกงขายาวเข้าชุดสีม่วงลายดอกไม้ ผมสีน้ำตาลเข้มถูกมัดเป็นเปียสองข้างฟูฟ่องดูน่ารัก บนศีรษะนั้นสวมหมวกทรงกลมปีกกว้างสีน้ำตาลสำหรับมาเที่ยวทะเล
“นั่นสิ น่ากินจังเลยเนอะ ไหนมาให้พี่เดียร์ลองจับหน่อย” และคนที่ยื่นมือเข้ามาบีบแก้มอ้วน ๆ ของอินทร์ธรณ์ด้วยความมันเขี้ยวก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ เดียร์น่า เด็กหญิงวัยเก้าขวบที่หน้าตานั้นถอดแบบเดียวกันมาจากดรีมมี่เป๊ะจนแทบแยกไม่ออก แถมชุดที่ใส่ก็ยังเหมือนกัน ต่างแค่เป็นสีชมพูเท่านั
