ใช่... เหนือเมฆจำได้แล้ว
“ผมซ่อนมันเอาไว้ใต้ที่นอนในห้องพักห้องหนึ่ง”
“ถ้าแบบนั้นแม่บ้านอาจจะทำความสะอาดและเอาไปแล้วไหม อีกอย่างนี่มันก็ผ่านมาตั้งสองปีแล้วนะ” มาคัสพูดขึ้นบ้าง อย่างน้อย ๆ ในสองปีมานี้ก็คงมีใครมายกที่นอนขึ้นบ้างแหละ”
“มันก็คงเป็นแบบนั้นถ้ามันแค่วางอยู่ใต้ที่นอนเฉย ๆ”
“นายหมายความว่าไง” มาคัสมีหน้าสงสัยไม่แพ้คนอื่น ๆ ที่อยู่ในห้อง
“ผมกรีดที่นอนเป็นรอยเล็ก ๆ และก็ยัดเมมโมรี่การ์ดใส่เอาไว้ในนั้น จากนั้นก็เย็บกลับไปเหมือนเดิม”
คราวนี้ทุกคนถึงกับอึ้งไป เพราะถ้ามันเป็นแบบนั้นก็ไม่แน่ว่าเมมโมรี่การ์ดนั่นอาจจะยังอยู่ เพราะคงไม่มีแม่บ้านหรือพนักงานทำความสะอาดคนไหนที่คิดอุตริเอามีดไปกรีดที่นอนดูหรอก
อาหวังหันไปมองเหนือเมฆแล้วพูดต่อ “และห้องที่ผมซ่อนเมมโมรี่การ์ดไว้ก็คือที่นี่... ในห้องนอนของคุณ”
!!!
ว่าไงนะ... นี่เขานอนอยู่ในห้องที่เก็บหลักฐานสำคัญที่จะเอาผิดคนพวกนั้นได้มา
