CHAPTER 44 | สมาชิกใหม่

1692 คำ

"เซน~" คนตัวเล็กส่งเสียงน่ารัก หลังจากเห็นแฟนหนุ่มลงจากรถเดินมารับที่ใต้ตึกคณะ วันนี้เพื่อนของเธออยู่กันครบแก๊ง ทั้งที่ปกติแฟนของเขามักจะนั่งกับลูกสาวนักการทูต ส่วนเพื่อนของเธออีกคนที่เขาพอรู้ว่าหายไปไหนจากการรายงานของลูกน้อง แต่ไม่ได้เอามาบอกเธอเพราะไม่นิยมยุ่งเรื่องคนอื่น "หอบอะไรมา" หลุบตามองลังกระดาษขนาดสิงฝ่ามือที่เธออุ้มอยู่ในมือขณะเดินมาหา ยกมือรับมันมาถือแทน และกำลังจะส่งให้ลูกน้องรับไปเก็บก็ต้องหยุดมือ เมื่อมองเห็นสิ่งมีชีวิตที่กำลังนอนหลับอยู่ในนั้น "เอามาจากไหน" ดวงตาสีนิลมองลูกแมวสองตัวที่นอนกอดก่ายกันหาความอบอุ่นอยู่ภายในลังนั้น ตัวเล็กมากจนนึกว่าเป็นหนู "ลูกแมวที่แม่มันมาออกลูกในคณะค่ะ" เธออธิบายให้เขาฟัง "แต่แม่มันเพิ่งตายไป เพราะโดนรถเหยียบ" "ก็เลยจะเลี้ยง?" เขาพูดออกมาอย่างรู้ทันเธอ "ไม่เด็กไปเหรอ มันจะตายหรือเปล่า" "โรสไปถามรุ่นพี่สัตวแพทย์มาแล้ว เขาบอกว่าเลี้ยง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม