ผ่านมาหลายวันแล้วตั้งแต่อาเธอร์ถูกเซนปล่อยตัว พริมโรสไม่เจอหน้าอาเธอร์อีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น แต่หัวข้อการสนทนาเรื่องที่เขาหายตัวไปยังคงมีเป็นระยะ
แม้ทางครอบครัวของเขาจะไม่ปริปากเล่าให้ใครฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ใบเตยก็ใช้คอนเนคชั่นในมหาวิทยาลัยตัวเองเก็บข้อมูลเอามาเล่าให้เพื่อนอีกสองคนฟังไม่หยุด
“มันถูกเอาไปปล่อยทิ้งหน้าบ้านเลยเหรอ” พะแพงพูดออกมาเสียงเบา
เพราะใบเตยรับปากคนวงในว่าจะไม่เล่าให้ใครฟัง จึงต้องย้ายที่นั่งจากโต๊ะประจำมาคุยข้างตึกเรียนที่เป็นสวนหย่อมแทน
“เออ โคตรน่ากลัวอ่ะ รู้แม้กระทั่งที่อยู่”
“แล้วมันโดนเรียกค่าไถ่เหรอ”
“ไม่ ไม่เรียกอะไรเลย อยู่ดีๆ ก็เอามาคืน”
ได้ยินประโยคนี้จากใบเตย คนตัวเล็กที่นั่งฟังอยู่ก็หลุดยิ้มออกมา
เขาน่ารักกับเธอ
“แล้วกล้องหน้าบ้านมันไม่มีเหรอ ไม่ติดรถที่มาจอดเลย?”
“กล้องมันดับตั้งแต่ตอนตีสี่ จากเวลาที่กล้องจับครั้งสุดท้ายนะ” ใบเตยก้มหน้าลงมาคุย
