เสียงฟ้าคำรามครืนครั่นของฤดูฝนแข่งกับเสียงผู้ประกาศข่าวภาคค่ำที่ดังมาจากโทรทัศน์จอยักษ์กลางห้องนั่งเล่น
[“ข่าวด่วนครับ... ตำรวจบุกจับกุม ‘เสี่ยกำชัย’ นักธุรกิจชื่อดังคาบ้านพักหรู พร้อมยึดทรัพย์สินกว่าพันล้านบาท หลังกรมสรรพากรและ ปปง. ตรวจพบเส้นทางการเงินผิดปกติ เชื่อมโยงขบวนการฟอกเงินและเลี่ยงภาษีครั้งใหญ่ที่สุดในรอบปี...”]
ภาพบนหน้าจอฉายให้เห็นนาทีที่เสี่ยกำชัยในสภาพดูไม่ได้ สวมกุญแจมือ ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจคุมตัวขึ้นรถตู้ไป ท่ามกลางกองทัพนักข่าวที่รุมถ่ายรูปแสงแฟลชวูบวาบ
หมอกครามนั่งจิบไวน์มองภาพนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย มุมปากยกยิ้มเพียงเล็กน้อย มันไม่ใช่ความสะใจแบบเด็ก ๆ แต่เป็นความพึงพอใจของผู้ชนะที่เดินหมากปิดเกมได้สมบูรณ์แบบ
“จบสักทีนะ...” เขาพึมพำกับตัวเอง
ตัดภาพไปที่คอนโดหรูใจกลางเมือง
เพล้ง!
แจกันใบหรูถูกขว้างใส่ทีวีจนหน้าจอแตกกระจาย พราวพิลาส กรีดร้องออกมาอย่างคนเสียสติ ผมเผ้า
