รถกระบะโฟร์วิลคันใหญ่แล่นด้วยความเร็วสูงฝ่าดงฝุ่นตลบเข้ามาจอดสงบนิ่งอยู่ใต้ร่มเงาของต้นจามจุรียักษ์กลางไร่ ซึ่งเป็นจุดที่เปลี่ยวเหมาะกับการทำเรื่องเสียว เพราะลับตาคนที่สุดในช่วงบ่าย
พ่อเลี้ยงหมอกครามดับเครื่องยนต์ แต่ยังคงสตาร์ทระบบไฟทิ้งไว้เพื่อให้แอร์ทำงาน เสียงเครื่องปรับอากาศครางฮือเบา ๆ แข่งกับเสียงหัวใจของคนข้าง ๆที่เต้นโครมครามจนเขาเองก็ได้ยิน
“จอดทำไมคะ? ไหนว่าจะคุยกัน” อัญภัทรถามเสียงสั่น มองออกไปนอกหน้าต่างรถที่ติดฟิล์มดำมืดสนิทจนข้างนอกมองไม่เห็นภายใน แต่เธอรู้ดีว่าข้างนอกนั่นคือกลางทุ่งโล่ง ๆ ที่เป็นเนินเขามองเห็นได้ระยะไกลก็จริง แต่ใต้ร่มไม้นี้สามารถบดบังสายตาได้เป็นอย่างดี
ในใจเธอคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย นอกเสียจากคนตัวใจจะทำเรื่องวาบหวาม และท่าทางว่ากำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้!
เธอมองเขาอย่างหวาดระแวงทำขยับกายหาทางหนีทีไล่ แต่ยังไม่ทันจะย้ายตัวไปทางไหน คนตัวใหญ่เริ่มขยับก
