“ก็ดีเหมือนกันครับ ผมจะได้คุยกับอินด้วย ขอบคุณมากนะครับคุณปัณ”
“ไม่เป็นไรครับ”
“หนุ่มๆทานข้าวกันเถอะค่ะ” ปานรักส่งเสียงมาก่อนที่จะเดินเข้ามาในห้องรับแขก ก้องภพยิ้มเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย และแอบคิดถึงอยู่ตลอดตั้งแต่กลับจากบ้านณปาย
“อุ๊ย! พี่ก้อง สวัสดีค่ะ มานานหรือยังคะ พอดีเลยไปทานข้าวด้วยกันค่ะ” ปานรักก้าวเข้าหาแล้วดึงแขนของก้องภพอย่างสนิทสนม ชายหนุ่มมองหน้าคนที่มีอายุมากกว่าทั้งสองอย่างเกรงใจ
“ไปทานข้าวด้วยกันครับคุณก้อง” อานนท์เอ่ยชวนพร้อมกับรอยยิ้ม ปัณณธรพยักหน้าสำทับอีกที ก้องภพจึงเดินตามแรงดึงของหญิงสาวไปยังห้องรับประทานอาหาร
บรรยากาศการรับประทานอาหารค่ำอบอวลไปด้วยความสุข ว่าที่คุณพ่อพะเน้าพะนอภรรยาอย่างออกหน้าออกตา ทั้งตักอาหารให้ป้อนข้าว เช็ดปาก จนคนเป็นน้องอดที่แซวไม่ได้
“แหม...หวานกันไม่เกรงใจคนโสดเลยนะคะ นี่ถ้าปานมาอยู่ด้วย สงสัยตาจะร้อนจนไหม้เลยมั้งเนี่ย”
“หยุดเลยยา
